Abdülkadir Geylani Vaazları

Abdülkadir Geylani Vaazları ve Sohbetleri-44

Mümin dünyada da ahirette de hükümdardır. Allah’a itaat eder, isyanını terk eder. Yalnızken ve insanlar arasında Allah’ı tevhid eder. Dünyaya buğzeder, onu boşamıştır. Dünya ise onun arkasından ‘Oğlum ! Yiyeceğini ve içeceğini al’ diye koşar. O ise ‘ahiret kapısına varıncaya kadar yemem. Anneciğim, belki ozehirlidir’

Bir kabristanda otur ve ölülere;

Ne ile karşılaştınız, sonunuz ne oldu? Aileniz, çocuklarınız, evleriniz, mallarınız, gençliğiniz, güç ve kuvvetiniz, emir ve yasaklar, alış verişler, sevilen şeyler, arzular nerede?’ diye seslen.

Onlar sana sanki şöyle derler;

Geride bıraktığımız şeylere çok pişman olduk, ahirete gönderdiğimiz şeylere sevindik’

Yanında arkadaşın olmayıp, kabristanda da kimsecikler bulunmadığı zaman böyle yap. Akıllı olun. Hepiniz pek yakında öleceksiniz..

‘Hiç kuşkusuz nefis kötülüğü emreder‘ Nereden yediğine hiç aldırış etmez. Kocasına ‘çal, çırp ama beni doyur’ diyen kötü karı gibidir. Haramla helali birbirinden ayırmaz.

Allah’tan başkasıyla meşgul olmak yorgunluktur, nefisle meşgul olmak masiyettir, insanlarla uğraşmak ise Hakk’ın kapısından ayrılmaktır.

vesselam…!

Abdülkadir Geylani Hz. Vaazları ve Sohbetlerinden Kesitler.

Etiketler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı