Mesneviden Hikayeler

Avcı ile Kuşun Konuşması / Mesneviden

sponsor

Bir kuş çayırlığa uçtu. Orada bir avcı tuzak kurmuştu. Tuzağın içine buğday taneleri serpen avcı, otların arasında pusudaydı.

Kuşcağız avcıyı tanıyamadı. Etrafında dolaşmaya başladı. Kuş,

”Sen kimsin? Böyle yeşiller giyip vahşi hayatın içinde ne yapıyorsun?”

Avcı,

”Bu dünyadan elini eteğini çekmiş bir zahidim. Otlarla, yapraklarla besleniyorum. Komşumun ölümü bana ders oldu. Ben de ölüm gelmeden, ahiretim için hazırlık yapmaya karar verdim.”

Kuş,

”Muhammed (a.s) dininde rahiplik yoktur. İnsanlara faydalı olmak esastır. Cuma namazı kılmak, cemaatle namaza devam etmek, insanların eziyetlerine katlanmak özellikle tavsiye edilmiştir. Sana düşen dinin emirlerine uymak, bidattan uzaklaşmaktır.

Gel sen bu yanlıştan vazgeç. Allah’ın rahmetine ermiş ümmetin arasına karış.”

Avcı,

”Sadece ekmek derdiyle yaşayan, eşekten farksızdır. Ekmek peşinde koşmaktan başka gayesi olmayan insanlarla bir arada olmak rahipliğin ta kendisidir.”

Kuş,

”Allah yolunda önüne böyle yol kesiciler çıktı mı mücadele etmek gerekir. Bizim dinimizde, İsa (a.s)’ın dininde olduğu gibi mağaraya gizlenme yoktur. Dinimiz bize, ileri atılıp savaşmayı emreder.”

Avcı,

”Kötülüklere karşı koymak için güç, kuvvet ve yardımcı gerekir. Gücünün yetmediği ve yardımcının olmadığı yerde kaçmak daha uygun olur.”

Kuş,

”Sen candan dost olursan, sayısız dost bulursun. Dost olmayı beceremezsen, yardım göremezsin. Kurt, sürüden ayrılan kuzuyu kapar. Yalnız kalanı şeytan aldatır. Peygamberler bile, hak yolunda kendine arkadaşlar aramıştır.”

Avcıyla kuş arasındaki konuşmalar bu şekilde uzayıp gitti. Bir ara kuşun gözü buğday tanelerine ilişti.

Avcıya sordu:

”Bu buğdaylar kimindir?”

Avcı,

”Kimsesi olmayan bir yetimin emanetidir.”

Kuş,

”Çok açım. İzin verirsen bunları yiyip karnımı doyurayım. Zaruri hallerde, leş bile yemeye izin verilmiştir.”

Avcı,

”Kendi fetvanı kendin verdin. Zaruretin yoksa suçlu sayılırsın. Zaruretin olsa bile, yemeni tavsiye ederim. Buğdayların emanet olduğunu söyledim. Yemek istiyorsan parasını vermelisin.”

Kuşun açlıktan takati kalmamıştı. Düşünüp doğru karar verecek iradesini de kaybetmişti. Büyük bir iştahla buğdaylara saldırdı. Buğdayları yedi yemesine ama tuzağa da yakalandı. Tuzaktan kurtulmak için Yasin ve Enam sürelerini okudu, ama fayda vermedi.

Kuş tuzağın içinde,

”Zahidlerin büyüleyici sözlerine kananların hali böyle olur” dedi.

Bunu duyan avcı şöyle seslendi:

Hayır, öyle değil. Haksız yere yetim malını yiyenlerin sonu bu olur.”

Kaynak: Turan Yazılım / Mürşit 5 / Çay Vakti / Mesneviden Hikayeler

Aşağıdaki konular ilginizi çekebilir. Bakmak ister misiniz?

sponsor

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı