Mesneviden Hikayeler

Bedevinin Hikayesi / Mesneviden

sponsor

Çok eski zamanlarda iyilik sever ve cömert bir halife vardı. Halife olması gereken bütün güzelliklere sahipti. Yaşadığı Bağdat şehri onunla dört mevsim baharı yaşardı.

Bu halifenin zamanında, bir bedevi ile karısı çölde son derece fakir bir durumda yaşıyordu. Bir gece bedevinin karısı, kocasına söylenmeye başladı: ”Herkes rahat içinde yaşıyor, biz yoksulluk çekiyoruz. Ekmeğimiz yok, dert katığımız, suyumuz göz yaşı. Gündüzleri güneş ışığı elbisemiz, geceleri yorganımız ay ışığı. Ay gökte görününce, pide zannedip elimizi uzatırız. Fakirliğimizden fakirler bile utanmakta.”

Bedevi hanımına cevap verdi:

”Gelir için sızlanarak, ömrünü boşa harcama. Zaten ömrümüzden geriye ne kaldı? Çoğu gitti, azı kaldı. Allah bütün yarattıklarının rızkını verir.

Akıllı olan, rızkın azına çoğuna bakmaz. Hırsının esiri olmaz. Çektiğimiz bütün sıkıntılar ve dertler ölümün habercisidir. Bize ölümü kolaylaştırır. Bolluk içinde tatlı bir ömür sürenin ölümü acı olur.

Benim güzel karıcığım, bak sabah oldu. Sen, daha ne zamana kadar bu yoksulluk masalını anlatacaksın?

Ben, bana verileni yeterli buluyorum. Rabbime olan güvenim sonsuzdur. Yolum kanaat yoludur.”

Kanaat sahibi bedevi, türlü iltifatlarla hanımını sakinleştirmeye çalıştı. İhlasla yüreği yana yana, sabaha kadar hanımına nasihat etti. Fakat kar etmedi. Hanımı, ”Ey adam! Bu kanaatten sen ne elde ettin? Ne kazandın? Kanaat bizim için bitmez tükenmez sıkıntıdan başka ne getirdi?”

Kadın kocasına daha nice sert ve acı sözler söyledi. Bedevi karısına;

‘Hanım, sen kadın mısın? Dert ve üzüntü kaynağı mısın? Ben anlamadım. Sana yoksulluğumla övündüğümü söylüyorum, sen tutup yoksulluğumu başıma kakıyorsun.

Kimseden bir isteğim ve ümidim yok. Gönlümde kanaatten bir dünya var. Ne olurdu? Sen de yoksullukla kucaklaşıp dost olsan. Manevi değerler kazansan. Allah’ın izzeti, ikramı ve lütufları sana yetmez mi?

Hanım yoksulluğumla uğraşma, kavgayı bırak. Yolumu kesme. Ya yakamı bırak ya da ben evi terk edeyim.”

Kadın kocasının öfkelenip sinirlendiğini görünce, ağlamaya başladı. Taktik değiştirdi. Gönül alıcı yumuşak bir konuşma tarzını seçerek kocasını ikna etmeye çalıştı:

”Biliyorsun ki ben senin ayağının toprağıyım. Bedenim, canım, varım, yoğum hepsi senin. Senin emrindeyim. Bu şekil konuşmalarım yoksulluk yüzünden ve sabrımın kalmamasındandır. Senin rahatını düşünüyor, yoksul kalmanı istemiyorum. Sen benim canımsın. Her şeyimi senin yoluna feda edecek kadar, seni çok seviyorum. Senin iyiliğini istediğimden dolayı, benden ayrılıp uzaklaşmayı düşünmen ne kadar yanlış. Yine de bir hata yaptıysam özür dilerim.”

Kadın bu çeşit güzel ve tatlı sözler söylerken bir yandan da ağlıyordu. Güzel kadının göz yaşları kocanın gönlüne tesir etti. Bedevi, ”Hanım, seni üzüp kırdımsa, özür diliyorum. Bilmeni isterim ki ben de Allah için seni çok seviyorum. Şimdi bana yoksulluktan kurtulmamız için ne çare düşündüğünü açıkça söyle.”

Kadın, ”Bağdat’taki halifeye git. Onun kapısı, ateşe tapana da Müslümana da açık. İhtiyaç sahiplerine ihsanları dillere destan. Bereketli nisan yağmurları gibi herkes ondan faydalanır.

Bedevi, ”Halifenin yanına varmak için bir bahane bulmamız lazım. Eli boş gidilir mi?”

Hanımı, ”Halifeye bir testi tatlı yağmur suyu götür. Padişahın hazinesinde çok değerli malları vardır. Fakat böyle tatlı suyu yoktur.”

Hanımının teklifi adamın da aklına yattı. Hanımına,

”Sen testinin ağzını iyice kapat. Dışını güzel bir keçeye sarıp dik. Padişahım orucunu bu su ile açsın. Doğrusu dünyanın başka bir yerinde de böyle güzel su bulamaz” dedi.

Bedevi ertesi gün yola düştü. Gece gündüz yol aldı. Testinin başına bir iş gelmesin diye de çok dikkat ediyordu. Sağ salim Bağdat’a ulaştı. Halifenin sarayını sorup, öğrendi. Sarayın kapısındaki görevliler kendisini güler yüzle karşıladılar. Ona, ‘

‘Yoksullar cömertlere, cömertler de yoksullara muhtaçtır” gibi tatlı sözler söyleyip içeri aldılar.

Görevliler bedeviye sordu: ”Ey Araplar’ın şereflisi, nereden geliyorsun? Yolculuğun nasıl geçti? Yorgun musun?”

Bedevi, ”Beni iltifatınızla sizler şereflendirirsiniz. Yüz çevirirseniz mahrum kalırım. Sultanın lütfunu ümit ederek, çölden gelmiş bir garibim.”

Bedevi, dinlenmiş yağmur suyu dolu testiyi görevlilere uzatarak, ”Bu yeşil ve yeni testiyle birlikte, içinde dinlenmiş tatlı yağmur suyu padişahıma hediyemdir. Bu armağanı padişaha götürün. Padişahımın ihsanıyla bir fakir yoksulluktan kurtulsun.”

Bedevinin bu safiyeti karşısında görevlilerin gülesi geldi. Gülmediler. Çünkü, padişahın güzel huyları bütün memurlarına da tesir etmişti.

Halife bedevinin hediyesini kabul edip teşekkür etti. Testiyi altınla doldurarak geri vermelerini emretti. Adamlarına, ”Çöl yolu uzun ve meşakkatlidir. Bu zavallıyı, Dicle nehri üzerinden gemiyle memleketine gönderin. Kestirme olur” diye tembihledi.

Görevliler gemiye bindirmek için, bedeviyi Dicle nehrinin kenarına götürdüler. Bedevi taptatlı suyuyla gürül gürül akan Dicle’yi görünce çok utandı. Padişahın kendisine bir testi altın ihsan etmesinden çok, testiyle götürdüğü yağmur suyunu kabul ederek alicenaplık gösterdiği, incelik ve nezaket dolu davranışına hayran oldu.

Mevlana hazretleri, bu hikayede geçen kişilerin neyi sembolize ettiğini kendisi açıklamıştır. Bedevi aklın, hanımı da nefsin sembolüdür.

Nefis ve akıl iyiyi kötüden ayırt edebilmek için gereklidir. Bu ikisi topraktan yaratılmış olan beden evinde otururlar. Birbirleriyle gece gündüz mücadele ederler.

Kadın, yani nefis devamlı beden evinin ihtiyaçlarını dile getirir. Şeref ister, makam ister, giyecek ister, ekmek ister, sofra ister. Hikayedeki kadının yaptığı gibi nefis de arzularına ulaşabilmek için değişik taktikler uygular. Bazen büyüklenir, bazen yüzünü toprağa sürer, bazen da tevazu gösterir.

Akıl cismani arzu ve iştiyaklardan uzaktır. O Allah sevgisiyle ve Allah sevgisini kaybetmenin korkusuyla yaşar.

Bedevinin Testisinden maksat salikin vücududur. İçindeki sudan murat salikin pek az olan amel ve ilmidir. Halife mürşid-i kamili temsil eder. Dicle nehri mürşid-i kâmilin sahip olduğu marifetullahtır. Mürşid-i kamilin sahip olduğu marifetullah ilminden istifade etmek için, kapısına testisi boş olarak gitmek gerekir.

Kaynak:Turan Yazılım / Mürşit 5 / Çay Vakti / Mesneviden Hikayeler

Aşağıdaki konulara bakmak ister misiniz?

sponsor

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı