Günahlar ve Sonuçları
Trend

Günahlar Kul ile Allah Arasındaki Bağın Kopması Sonucunu Doğurur

sponsor

Allah ile Kul Arasındaki Bağ

Günahların olumsuz sonuçlarından biri de kul ile Allah arasındaki irtibatın kopmasına yol açmasıdır. Kulun Rabbi ile irtibatı koptuğunda her türlü hayır sebebinin kulla ilişkisi biter, buna mukabil şer sebepleri kulla bağlantıya geçer.

Hayır sebepleriyle bağlantısı kalmayan, göz açıp kapayıncaya kadar dahi olsa vazgeçilemez, yeri doldurulamaz ve kaçınılmaz olan velisi ve mevlası ile irtibatını koparmış olan; çok sayıdaki şer sebebinin kendisiyle bağlantı kurduğu, en azılı düşmanıyla dahi irtibata geçen, düşmanıyla dost olurken asıl dostu tarafından gözden çıkarılan insan için hangi kurtuluştan, hangi ümitten, hangi yaşamdan söz edilebilir?

Söz konusu irtibat kopukluğunda ve buna karşı kurulan bağlantılarda ne tür elemlerin, ne tür azapların olduğunu hiç kimse bilemez!

Seleften biri şöyle söylemiştir: Gördüğüm kadarıyla kul, Allah Teala ile şeytanın arasında bir yerdedir: Allah ondan yüz çevirirse şeytan dost olur; Allah dost olursa şeytan o kula güç yetiremez.

Allah Teala şöyle buyurmuştur: “Hani Biz, meleklere, ‘Adem’e secde edin’ demiştik; İblis hariç olmak üzere, onlar hemen secde ettiler. İblis cinlerdendi; Rabbinin emrinden dışarı çıktı. Şimdi siz, beni bırakıp da onu ve onun soyunu mu dost ediniyorsunuz? Oysa onlar sizin düşmanınızdır. Zalimler için bu ne fena değişmedir (1)”

Allah Teala, kullarına şöyle buyurmuştur: Ben sizin atanıza ikramda bulundum. Onun kadr-u kıymetini yükselttim. Başkaları karşısında onu üstün tuttum ve meleklerimin tamamına, onu onurlandırmak ve şereflendirmek üzere secde etmelerini emrettim. Onlar da bana itaat ettiler. Benim de düşmanım, Adem’in de düşmanı olan İblis ise ayak diretti, emrime isyan etti. İtaatimden çıktı. Bütün bu olanlara rağmen sizlerin beni bırakarak o düşmanı ve zürriyetini dost edinmeniz ne kadar yakışık alır? Bana isyan olan bir konuda ona itaat etmeniz, benim rızama muhalif olan hususlarda ona dostluk göstermeniz nasıl iyi bir tutum olabilir? Oysa ki onlar sizin en azılı düşmanınızdır. Düşmanlık etmenizi ben emretmişken siz düşmanıma dost oldunuz. Bir hükümdarın düşmanlarına dostluk besleyen kimse, o hükümdar nazarında düşmanları ile eşit konumdadır.

Zira muhabbet ve itaat, itaat olunan zatın düşmanlarına düşman olmak, dostlarına dost olmakla ancak sağlanabilir. Hükümdarın düşmanlarına dostluk beslemeniz, sonrada o hükümdarın o dostu olduğunuzu iddia etmeniz mümkün değildir. Böyle bir tutum hükümdarın düşmanının sizin de düşmanınız olmaması demektir. Peki ya sizin de gerçekten düşmanınız olsa ve bu düşmanlık koyunla kurt arasındaki düşmanlıktan daha şiddetli olsa, durum nasıl olur? Aklı başında insanın; Düşmanıyla, ondan başka hiçbir kimse yakın dostu olmayan Mevlasının düşmanıyla dostluk kurması yakışık kalır mı?

Allah Sühbanehü ve Teala böyle bir dostluğun çirkinliğine, Oysa onlar sizin düşmanınızdır sözüyle de “Rabbinin emrinden dışarı çıktı.” sözüyle dikkat çekmiştir. Anlaşıldığı kadarıyla İblis’in, hem Rabbine hemde bizlere beslediği düşmanlık bizim de onu düşman bellememiz için bir sebeptir. Peki ya bu dostluk neyin nesidir? Bu değişme neyin nesidir? “Zalimler için bu ne fena değişmedir”

Bu hitabın altında adeta incelikli ve ilginç bir serzeniş vardır: Meleklerimle birlikte atanız Adem’e secde etmedi diye İblise düşman oldum. Ona olan düşmanlığım sizin sebebinizleydi. Siz ise daha sonra bu karşılıklı düşmanlığın akabinde o düşmanla barış yaptınız.

Şeytanla Pazarlık Etmek

 

Şehit Askerden Anneye Mektup

Kaynak: İbnu’l Kayyım el-Cevziyye / ed-Dua ve’d Deva (Kalbin İlacı) / bkz: 181-183

(1- Kehf 50)

sponsor

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı