Hayatın İçinden

Mehmet Akif Ersoy Şiirleri

sponsor

∟ Cenazeden o kadar farkı olmayan canlar;

∟ Damarda seyri belirsiz irinleşen kanlar;

Sürünmeler, geberip gitmeler, rezaletler;

Nasibi girye-i husran olan nedametler;

∟Harap olan azamet, tarumar olan ikbal;

∟ Sukut-u ruh-u umumi, sukut-u istiklal;

Dilencilikle yaşar derbeder hükümetler;

Esaretiyle mübahi zavallı milletler;

∟ Harabeler, çamur evler, çamurdan insanlar;

∟ Ekilmemiş koca yerler, biçilmiş ormanlar;

Durur sular, dere olmuş hala-yi cariler;

Sıtmalar, tifolar, türlü mevt-i sariler;

∟ Hurafeler, üfürükler, düğüm düğüm bağlar;

∟ Mezar mezar dolaşıp hasta baktıran sağlar…

Ataletin o mülevves teressübatı bütün !

Numune işte biziz… Görmek isteyen görsün !

∟ Bakın da haline ibret alın şu memleketin !

∟ Nasıldın en koca millet? Ne oldu akıbetin ?

Yabancılar ediyormuş -eder ya- istikrah:

Dilenciler bile senden şereflidir billah.

∟ Vakarı çoktan unuttun, hayayı kaldırdın;

∟ Mukaddesatı ısırdın, Hudaya saldırdın !

Ne hatıratına hürmet, ne an’anatını yad;

Deden de böyle mi yapmıştı, ey sefil evlad ?

∟ Hayatın erzeli olmuş hayat-ı mu’tadın:

∟ Senin hesabına birçok utansın ecdadın !

Damarlarındaki kan adeta irinleşmiş;

O çıkmak istemeyen can da bir yığın leşmiş !

∟ İade etmenin imkanı yoksa maziyi,

Bu mübtezel yaşayıştan gebermen elbet iyi.

Gebermedik tarafın kalmamış ya pek,zaten…

∟ Sürünmenin o kadar farkı var mı ölmekten?

∟ Sürünmek, istediğin şey ! Fakat zaman peşini

∟ Bırakmıyor, atacak bir çukur bulup leşini !

Bugün sahife-i alemde sen ki bir lekesin;

Nasıl vücudunu kaldırmasın, neden çeksin ?

∟ İşitmedim diyemezsin; işittin elbette:

∟ Tavakkufun yeri yoktur hayat-ı millette

Sükun belirdi mi bir milletin hayatında;

Kalır senin gibi zillet, esaret altında

∟ Nedir bu meskenetin, sen de bir kımıldasan a !

∟ Niçin kımıldamıyorsun ? Niçin ? Ne oldu sana ?

Niçin mi? Çünkü bu fani hayata yok meylin!

Onun neticesidir sa’ye varmıyorsa elin

∟ Değil mi ?.. Ben de inandım! Huda bilir ki yalan!

∟ Hayata nerde görülmüş senin kadar sarılan?

Zorun: gebermemek ancak ölümlü dünya da !

Değil hakikatı mevtin, hayali rü’yada

∟ Dikilse karşına, hiç şüphe yok, ödün patlar !

∟ Düşün: hayata feda etmedik elinde ne var ?

Şeref mi, şan mı, şehamet mi, din mi, iman mı?

Vatan mı, hiss-i hamiyet mi, hak mı, vicdan mı?

∟ Mezar mı, türbe mi, ecdadının kemikleri mi?

∟ Salibi sineye çekmiş mesacidin biri mi?

Ne kaldı vermediğin bir çürük hayatın için?

Sayılsa ah giden fidyeler necatın için!

∟ Çoluk çocuk kesilirken kadınlar inlerken;

∟ Zavallılar seni erkek sanır da beklerken;

Hayayı, ırzı ekip yol boyunca, çırılçıplak,

Kaçarsın öyle mi, hey kalp adam: sıkılmayarak !

∟ Değil ki Dön diye binlerce yalvaran geride;

∟ Dikildi karşına ecdadının mekabiri de:

Yolumda durma kaçarken dedin basıp geçtin !

İşitmedin mi ne söylerdi muhterem ceddin: (*)

∟ Zafer ilerdedir, oğlum,hücum edip aşarak

∟ hudud-u düşmeni, hiç yoksa, bir mızrak almak;

Geçip de ric’ate bin yıl muammer olmaktan

Hayırlıdır… Ne zaman, söz, ne kahraman iman!

∟ Yazık ki sen şu büyük ruhu şerm-sar ettin;

∟ Bütün mekabir-i İslamı küfre çiğnettin !

Birer lisan-ı tazallum uzattı her makber…

Zavallı taşlara lakin bakan mı var ? Ne gezer !

∟ Değil mezardaki na’şın enin-i tel’ini

∟ Figanı boyunca hayatın çevirmemişti seni !

Meramın: ölmiyebilmek fena değil, bir karar…

Fakat hayat için elzem hayatı istihkar.

∟ Hayat odur ki: nihayet bahası hun olsun,

∟ Senin hayat-ı sefilin: baha-yı namusun!

Deden ne türlü yaşarmış… Adamsan öyle yaşa:

Eğer hüma-yı zafer konmak istemezse başa,

∟ Haram olur sana kuzgun üşürmemek leşine!

∟ Nasıl, bu sözleri tutmak hiç gelir mi işine?

Mezelletin o kadar yar-ı canısın ki, yazık,

Ucunda yoksa ölüm her belaya göğsün açık!

∟ Dilenci mevkii, milletlerin yerinde için!

∟Ne zevki var, bana anlat bu ömr-ü derbederin?

Şimale doğru gidersin: soğuk bir istikbal,

Cenuba niyyet edersin: açık bir istiskal!

∟ Aman Grey! Bize senden olur olursa meded

∟ Kuzum Puankere! Bittik. İnayet et, kerem et!

Dedikçe sen, dediler karşıdan: İnayet ola!

Dilencilikle siyaset döner mi hey budala?

∟ Siyasetin kanı: servet; hayatı: satvettir

∟ Zebun-küş Avrupa bir bak tanır ki: kuvvettir.

Donanma, ordu yürürken muzafferen ileri,

Üzengi öpmeye hasretti Garb’ın elçileri!

∟ O ihtişamı elinden niçin bıraktın da,

∟ Bugün yatıp duruyorsun ayaklar altında?

Kadermiş ! Öyle mi ? Haşa, bu söz değil doğru:

Belanı istedin, Allah da verdi… Doğrusu bu.

Girye-i Husran: Husran,göz yaşı

Gaz-i Muhterem: Tiryaki Hasan Paşa (r.a)

Şem-sar Ettin: Utandırdın

Enin-i Tel’ini: Lanet okuyan iniltisi

Aman Grey: O Devrin İngiliz Devlet Adamlarından Biri

Kuzum Puankere: O Devrin Ünlü Fransız Başbakanı

Kaynak: Mehmet Akif Ersoy / Safahat / bkz: 264-266

sponsor
Etiketler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı